هگمتانه، گروه خبر همدان: در 12 دی ماه 1404 بین خطبه‌های نماز جمعه همدان جوانی از میان جمعیت نمازگزاران برخاست و لب به اعتراض گشود و از خطیب جمعه، استاندار و فرماندار و مسؤولین استان انتقاد کرد.
به گزارش هگمتانه، علیرغم انتقاد تند این دانشجوی همدانی، امام جمعه همدان با صبر و حوصله به انتقادات وی گوش داد و این حرکت جوان در نماز جمعه این موضوع را در اذهان ایجاد کرد که چه خوب بود مسؤولان بین مردم حاضر می شدند و درد دل آنها را می شنیدند تا این همه نارضایتی پیش نمی‌آمد.
اعتراضاتی که امروز در جامعه می بینیم نشات گرفته از عدم حضور مسؤولین بین مردم و نشنیدن حرف‌های آنهاست.
امروزه مردم انتظار دارند دولت و مسؤولان به صورت یک ویترین، تمام کارها و عملکردشان قابل سنجش و رویت باشد و بدانند که کدام مسؤول در این مملکت اسلامی کار می کند و کدام کم کاری.
امروزه با وجود این همه رسانه و فضای مجازی این فرصت طلایی در اختیار مجلس و دولت است تا عملکردشان را به صورت شفاف به مردم نشان دهند نه اینکه فقط اکتفا کنند به یک سخنگو که او هم به صورت مختصر، بسیاری از مسائل را برای مردم بیان نکند.
به عنوان مثال آیت‌ا... شعبانی امام جمعه همدان در پاسخ به انتقادات، در خصوص مسکن و مشکلات مربوط به آن تأکید کرد که چندین جلسه با استاندار همدان و مسؤولان ذیربط برگزار شده ولی این پیگیری‌ها و جلسات و نتایج و دستاوردها به طور شایسته به مردم منعکس نشده است.
آنچه این رویداد را برجسته ساخت، نحوه مدیریت آن توسط امام جمعه همدان بود. آیت‌ا... شعبانی نه تنها با صبر و حوصله به انتقادات صریح جوان گوش فرا داد، بلکه پس از اتمام سخنان وی، واکنش حکیمانه‌ای نشان داد که چارچوب فکری این حرکت را در منظومه‌ نظام اسلامی قرار داد.
پاسخ امام جمعه همدان، حاوی چند نکته کلیدی بود.
تأیید ریشه‌های اعتراض: آیت‌ا... شعبانی تأکید کرد که انتقاداتی که جوان در حوزه مسکن، مشکلات اقتصادی و معیشتی و همچنین معضل فساد مطرح کرد، انتقاداتی به‌جاست و نشان‌دهنده‌ دغدغه‌های واقعی مردم است.
تصدیق کارآمدی مسؤولین: هم‌زمان، با نگاهی واقع‌بینانه، امام جمعه همدان تأکید کرد که بسیاری از مسؤولین نیز در حال تلاش و انجام کارهای بزرگ برای حل مشکلات هستند.
ارج نهادن به جایگاه نماز جمعه: مهم‌تر از همه، امام جمعه این حرکت را مصداق بارز «امر به معروف و نهی از منکر» و «نصیحت» در فضای دینی دانست و تأکید کرد که «نماز جمعه جای همین امر به معروف و نصیحت‌هاست».
نماز جمعه، تریبون بی واسطه‌ مردم
تأیید امام جمعه، این پیام را به روشنی مخابره کرد که تریبون نماز جمعه، نباید تنها محلی برای خطبه‌های یک‌طرفه و دولتی باشد، بلکه محفلی مقدس برای شنیدن درددل‌ها، انتقادات و اصلاح امور است. این اقدام، تلاشی بود برای بازگرداندن کارکرد اصیل نماز جمعه به عنوان کانون حکومت اسلامی و پلی بین مردم و حاکمیت.
با این حال، این حرکت درخشان، سؤالی اساسی را مطرح می‌کند: اگر مسؤولان، خودشان به میان مردم نیایند و صدای آن‌ها را در فضاهای مدیریتی روزمره نشنوند، مردم ناچارند صدای خود را در فضاهای غیرمعمول به گوش آنان برسانند.
اعتراضاتی که امروز در جامعه مشاهده می‌شود، غالباً نشأت گرفته از عدم حضور مستمر و بی‌واسطه مسؤولان در بطن جامعه است. وقتی ارتباط از حالت رودررو و صادقانه به شبکه‌ پیچیده‌ای از بوروکراسی و جلسات اداری تقلیل می‌یابد، نارضایتی‌ها تلنبار می‌شوند.
اینجاست که ضرورت «حضور» مسؤولان شکل می‌گیرد. در نظام جمهوری اسلامی، که رکن رکین آن «مردم‌سالاری دینی» است، حضور در میان مردم نه یک تاکتیک سیاسی، بلکه یک ضرورت اعتقادی و انقلابی است.
انتظار است دولتمردان و مسؤولین با مردم شفاف باشند، مشکلات را برای مردم بیان کنند و اگر موانعی هم هست با مردم بیان کنند و مطمئن باشند مردم نه تنها معترض نخواهند بود بلکه کمک‌کار هم خواهند بود.
وقتی مردم می بینند مدیران و مسؤولان در راستای حل مشکلات آنها قدم بر می دارند یک سری موانع از طرف عوامل بیگانه و خارجی مانند تحریم ها، تهدیدها و همچنین عوامل داخلی مانند ناترازی ها، خشک‌سالی برایشان پذیرفته شده است.
در این مورد رهبر معظم انقلاب اسلامی به همه دولتمردان بارها تأکید کردند که عملکردهای دولت را برای مردم بیان و این ضعف رسانه ای را برطرف کنید.
مصلاهای نماز جمعه و مساجد بهترین مکان و فرصت است برای حضور مسؤولین و پاسخ‌گو بودن به مشکلات مردم و همچنین این امر می طلبد که همه در این زمینه فعال باشند و از مسؤولین ادارات مختلف دعوت کنند تا در میان مردم بوده و در محلات حضور یافته و مطالبه و خواسته‌های مردم را بشنوند.